Terugblik 2025: balanceren tussen menselijkheid en draagkracht

Een persoonlijk jaarverslag over groei, grenzen, teamdynamiek en menselijkheid

2025 was een spannend jaar. Niet spannend in de zin van nieuw of groots, maar spannend omdat bijna het hele jaar dezelfde vraag boven de markt hing: gaan we het redden?

Het was een jaar van balanceren. Tussen meer ruchtbaarheid geven aan Stichting HouVast — via onze kanalen, zichtbaarder worden — en tegelijk bewust op de rem trappen. Want meer zichtbaarheid betekent ook meer aanmeldingen. En wij wilden één ding absoluut niet uit het oog verliezen: dat de huishoudens die op dat moment bij ons waren, de zorg en aandacht kregen die zij verdienden. Liever goed en menselijk, dan groter en gehaast. Die spanning liep als een rode draad door het jaar.

Het was ook een jaar waarin ik persoonlijk merkte dat de teamspirit veranderde. Dat vond ik lastig, maar ik kon het wel relativeren. We zijn met z’n vieren. Vier verschillende mensen, vier karakters, vier communicatiestijlen. En net als iedereen hebben wij onze goede en minder goede periodes.

Ook wij staan niet los van wat er maatschappelijk gebeurt. De onrust, de druk, de zorgen — financieel, emotioneel, fysiek — die raken ons net zo goed. En soms ook in ons privéleven. Dat neem je mee. Altijd.

De eerste twee jaar waren we echt een hecht team.
In het derde jaar veranderde dat. Niet slechter, maar anders. Rollen verschoven, de invulling van rollen veranderde, en wij veranderden mee. Dan kom je opnieuw in een fase terecht waarin je elkaars grenzen verkent: wat kan wel, wat kan niet, en wat kan anders?

Het goede nieuws is dit: we zijn er nog steeds.
Iedereen doet zijn of haar taken naar behoren. Iedereen zet zich nog steeds maximaal in voor dezelfde missie: mensen helpen die dat hard nodig hebben. Dat is nooit veranderd. Dat is de lijm die ons bij elkaar houdt.

Onderlinge wrijving of gemor doet daar niets aan af.

Uiteindelijk staan we als een huis.
Een huis waar we samen aan bouwen, ieder vanuit zijn of haar eigen expertise. En zoals bij elk huis dat groeit, kraakt het soms. Maar het staat.

Terugkijkend mogen we zeggen dat 2025 een succesvol jaar was. We hebben weer vele gezinnen mogen ondersteunen en een stukje op weg mogen helpen naar een betere leefsituatie. We faciliteerden kinderverjaardagen, er waren BBQ-pakketten in de zomer, en extra’s rond de feestdagen.

Onze Sint kon voor alle kinderen van onze cliënten Sinterklaascadeautjes bezorgen — compleet met lekkers. Er waren kerstdiners en kerstpakketten vol verrassingen, zodat ook voor hen de decembermaand echt een feest kon zijn.

We waren aan het eind van het jaar doodop.
Maar ook voldaan.

Missie 2025: geslaagd.

Inmiddels is de eerste maand van 2026 alweer bijna voorbij. Wat de rest van het jaar brengt, weten we niet. Maar zolang het nodig is — en zolang het ons gegeven is — zullen wij blijven doen wat eigenlijk iedereen zou moeten doen:

menselijk zijn.